VeelgesteldeVragen

Wat is dat, dataretentie?

Het opslaan van gegevens in verband met elektronische communicatie:

• wie belt wanneer naar wie? (GSM, vaste telefoon, internettelefonie)
• wie mailt er wanneer naar wie? (de "headers" van emails)
• wie sms't er wanneer naar wie?

Wordt de inhoud van email dan ook bijgehouden?

Nee, alleen gegevens als to, from, subject, tijd, e.d.

Waar vind ik een precieze lijst van wat er bijgehouden wordt?

hier kan je nalezen wat de Europese Commissie aanbeveelt

Wat moet er dan met die gegevens gebeuren?

Ze kunnen opgevraagd worden in het kader van een juridisch onderzoek.

Komen alle gegevens in een centrale database terecht?

Dat hangt er van af: elk land kan dat zelf kiezen. In Nederland bijvoorbeeld worden de gegevens opgeslagen bij de internetprovider en worden ze daar opgevraagd indien nodig.

Vanwaar komt dit wetsvoorstel ineens?

Het komt niet zomaar uit de lucht vallen. In december 2005 stemde het Europees Parlement in met een voorstel van de Europese Commissie. Ook toen was er al veel verzet, maar helaas heeft dat niet voorkomen dat de richtlijn er kwam. Resultaat: alle Europese lidstaten zijn verplicht om de richtlijn om te zetten in een nationale wet. Ze hebben daarbij wel een beetje vrijheid: zo kan de termijn van de opslag variëren van 6 tot 24 maanden.

Wat staat er dan precies in die richtlijn?

Je kan het nalezen op: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32006L0024:NL:HTML

Kunnen we nog voorkomen dat die nationale wetgeving er komt?

Er is nog een mogelijke uitweg door de richtlijn aan te vechten als tegenstrijdig met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Op korte termijn kunnen we proberen de schade tot een minimum beperken: de opslagtermijn bij het door de EU opgelegde minimum houden, 6 maanden.

Hoe zit het nu precies met de Rechten van de Mens en de dataretentie-richtlijn in België?

Het is een feit dat België verdragsrechtelijk gehouden is tot het omzetten van Europese Richtlijnen, maar België is evenzeer gehouden tot het naleven van de Grondwet en het EVRM. De Europese Unie is zelf geen verdragspartij van het EVRM, maar België dus wel. We zouden dus kunnen argumenteren (zoals het Duitse Grondwettelijke Hof in het verleden reeds 2 maal gedaan heeft (het betreft de befaamde 'So lange das...' arresten, en nu misschien/hopelijk m.b.t. data retentie ook een 3e keer zal doen) dat "zo lang dat de Europese Unie geen mensenrechtelijke toets uitvoert bij het uitvaardigen van nieuwe regelgeving, België (en bij uitbreiding alle lidstaten) deze alleen dient na te leven indien deze in overeenstemming zijn met onze nationale Grondwet en het EVRM.

De kans is klein dat de Belgische regering hiermee rekening zal houden, maar we zouden bij de totstandkoming van een Belgische bewaarplicht ook naar het Belgische Grondwettelijke Hof kunnen trekken met een verzoek tot vernietiging op basis van een schending met de Grondwet en/of het EVRM.

Hoe gaat het er in andere Europese landen aan toe?

Zeer uiteenlopend:

• In Duitsland heeft men gekozen voor 6 maanden gegevensopslag, maar er loopt een klacht bij het hooggerechtshof

• In Ierland ligt een wetsvoorstel op tafel om telefoongegevens 2 en internetgegevens 1 jaar op te slaan

• In Nederland is er voor gekozen (na hevige debatten) om de internetgegevens 6 maanden bij te houden, de telefoongegevens 12 maanden.

• In Roemenië is de omzetting van de richtlijn in de nationale wetgeving ongrondwettelijk verklaard

• Zweden is te laat met de omzetting in een nationale wet, de Europese Commisie trekt hiervoor naar het Europees hof van justitie

Is er onderzoek gedaan naar de gevolgen hiervan?

De richtlijn is nog redelijk recent en bovendien nog niet in alle lidstaten omgezet in wetgeving. In dit stadium zijn er dus nog niet veel "harde" onderzoeksresultaten. Niettemin zijn er wel verschillende stellingnames van wetenschappers:

• aanvullen

Wat kost de opslag van al die gegevens?

Veel. Heel veel (cijfers + bron)